Featured Posts
Binnenkort komen hier posts
Nog even geduld...
Recent Posts
Archive
Search By Tags
Er zijn nog geen tags.
Follow Us
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square
  • Google+ Basic Square

Flatten the curve....

“Neem je ook iets lekkers mee?” Ik sta op het punt om boodschappen te doen en manlief roept mij na vanuit zijn kantoor. Helaas bedoelt hij geen aardbeien, appels of rijstwafels. Iets lekkers betekent voor hem een pak gevulde koeken. Appeltaart met slagroom. Chocola met hazelnoten. Een grote bak vanilleroomvla. In ieder geval dingen met lekker veel suiker, koolhydraten en/ of vet. Troostvoer dus.

Waarom hebben wij eigenlijk behoefte aan troosteten? Even een versimpelde weergave: Tijdens perioden van stress wordt in ons lichaam cortisol aangemaakt. Cortisol helpt je te presteren en te overleven. Het verhoogt je bloedsuikerspiegel, waardoor je lichaam meer energie krijgt. Het zet ook aan tot eten. En dan vooral tot het eten van suiker en vet.

Dat levert niet alleen bakken calorieen, maar ook een goed gevoel op. Door het eten van een heerlijke plak cake wordt er dopamine aangemaakt in ons beloningscentrum. Dat tomaatje of worteltje kan dan wel gezond zijn, ze worden door ons beloningscentrum helaas niet gezien als de jackpot. Dat radijsje doet helemaal niets voor de aanmaak van dopamine. Daar hebben we suiker voor nodig. Of vet. En waar vinden we dat? Juist, in snacks. Van ongezonde snacks word je vaak blij en vrolijk en daardoor zakt je stressniveau en dus je cortisolproductie. Tijdelijk dan.

Je kunt het eten van chocola dus zien als rem op je stress systeem. Als vorm van therapie in barre tijden. Oh wat heerlijk; chocola met nootjes als zelfmedicatie! En als onderzoek dan ook nog aantoont, dat vet en suiker beter 😊 sneller) werken voor een goed humeur en een relaxt gevoel dan ontspanning is de keuze snel gemaakt, nietwaar? Nou, nee dus.

Er is namelijk ook positief nieuws te melden(hoewel mijn echtgenoot daar natuurlijk anders over denkt): een enkel stukje chocola helpt ook al voor de aanmaak van de broodnodige dopamine. Daar hoef je echt niet de hele reep voor weg te werken. En realiseer je ook, dat die yogaoefeningen meer opleveren dan alleen de stimulering van je beloningscentrum. Het kan ook naast elkaar bestaan.

Overigens kan ik me voorstellen, dat onze weegschaal als we wel al die extra calorieen zouden nuttigen, na een tijdje niet zo heel aardig voor ons is. Worden we daar ook nog gestrest van!

Ik ben vanochtend -in alle vroegte- weer gaan lopen. Flatten the curve. Van het virus en ook van mijn achterste!

Hoe is dat voor jou? Heb jij extra behoefte aan zoet of juist aan vet? En geef je daaraan toe?